زیر بارون گریه کردم تا تو اشکامو نبینی -

0*0*0*0*لیلی و مجنون*0*0*0*0


	گویند هر انسانی یکی شبه خود دارد، درست مثل دو نیمه ی سیب، که اگر این دو نیمه را کنار هم بگذاریم، به یک سیب کامل تبدیل می شود، اما آیا این واقعا یک سیب کامل است؟ مسلم است که نیست، چون اگر آن دو را رها کنیم، دوباره به دو تکه تبدیل می شوند، تنها وقتی دو تکه ی سیب به یک سیب کامل و واحد تبدیل می شوند، که بتوانند همدیگر را در بر بگیرند در گذر زندگی سردم، اولین و آخرین خورشیدی باش که طلوع می کند، در بلندای طلوع تو و به لطف گرمی وجودت این سرزمین خشک را از اعماق دریاها برویان و از باران چشمانت جانی دوباره به من ببخش، آری به وجودم گرمی ببخش و با ابرهای همیشه پر باران چشمانم عهد کن که هرگز ترکم نکنی تا غروب زندگیم را نبینی \|+\| نوشته شده توسط لیلی و مجنون در یکشنبه 28 مرداد1386 \|